سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
.

حرفای دلم...

همیشه مردی را دوست داشته ام که زن بودن را بفهمد

تا بتوانم در کنارش با خیال راحت دختر بمانم

و بدون ترس پا به زنانگی بگذارم..

همیشه مردی را دوست داشتم که قوی تر از مشغله هایش باشد...

انقدر قوی که چیزی جز جسمم را دوست داشته بدارد!

مردی که گریه کند

بخندد

مردی که مرد باشد!

مرد بماند..!!

کسی که روحش را در دستانم بگذارد

و با امنیت تمام "اقا" صدایش یزنم

که عشق نه برای من تکراری شود نه برای او..

همیشه دوست داشتم عاشق مردی شوم که مرا بفهمد..

خطوط روحم را بشناسد..

خظ قرمزهایم را رد نکند .. و به تمام انچه هستم و میخواهم باشم احترام بگذارد

کسی که بتوانم بدون لحظه ای تردید تمام وجودم را به لبخندش ببخشم .

مردی که وفا را بلد  باشد..

مسئولیت قلبی را که عاشق می کند..

حرفی را که میزند

بر عهده بگیرد !!

شاید برای همین سال های سال تنها بودم

تنهایی قدم زدم

چون همیشه دوست داشتم عاشق یک مرد بشوم ...

و حالا تورا پیدا کرده ام..

مرد من !!

[برای تو .. R]

 


+ تاریخ | سه شنبه 95/4/1ساعت | 7:8 عصر نویسنده | عسل | نظر

 

وشاید سخت ترین لحظات

بزور خندیدن باشد

وقتی از عمق وجودت غمی به وسعت

آسمان داری

دلنوشته : هنگامه

 


+ تاریخ | چهارشنبه 95/3/5ساعت | 5:54 عصر نویسنده | عسل | نظر

یک مــاه از زمستـــان گذشــت

                        دیبه پــایــان رسیــد

بهمـــن از راه آمد

                                   امــــا ...
  


                                                      هیــــچ گرمــایی قلـــب ِ سَــــردَم را آرام  نکـرد 

ایــن روزهـــ ـــا تلخـــم 

                                       دلــ ــــم 

                                                          دستــــ ـــم 

                                   جسمــــ ــم 

روحــ ـــم 

                      حتـی ایـن قلــ ــم هــم 

ایـن روزهـــا نوشتـــن برایـــم سخــتشــده اسـت 

انگـــار هیـــچ واژه ای نیســت 

                           تـا با قلــــم به رقصــــشان در آوَرَم 

                                                               و آنها روی سطـــرها دلـــــرُبایی کننــد 

دلــ ـم تهــی شــده از واژه هــا 

از واژه هــــایی که 

                      خستگــــی را از شـــانه هایم 

                                                     دلتنگــــی را از دلــــم 

                                                                                و گرفتگـــی را از قلبـــم 

بــَر می داشتنـــد و بیرون مـــی آوَردَنــد و پاکــــــــــ می کردنــد 

قلبـــ ـم یــخ زده 

                    از احسـاس هایی که مُـنقلــب می کــرد تمـامیت ِ زنـانه ام را

نگــــرانم !

                   بـرای خــ ـــودم

                                           بـرای دلــ ـــــم

                                                               بـرای ِ احســــاس های ِ زنــــانه ام

بـرای ِ آینـــــــده ی نامعـلـــومم

بـرای ِ آدم هــایی که نمـی تــوان دوستشـــان داشـت

                                                 بـرای ِ اعتمـــــادهایی که دیگــر بـَر نمی گَردَنــد

دختـــری که دیـــروز غـــ ـــــرق در احســـاس بـود

                                    امـــروز دیگـــر چیـــزی روحَـــش را ارضــانمی کنــد

نه کوچـــه ای

                 نه خیـابـــــــانی

                              و نه حــتی خاطـــــره ای

                                                نگــــرانم بـرای ِ ایــن مـــ ـــن

بـرای ِ دختـــری که دیـــروز

                            یک دوستـــــــــــت دارم

                                       نبضـــش را به شمــاره می انداخـــت

یک نگـــاه او را حــالی به حــالی می کــرد

                                                       یک چشمکــــ می رسـاندش تا ستـــاره ها

یک عکــــس عاشقـــانه پـــروازش می داد

                                                تا خیــال ِ یکـــــــــ وصــ ـــال

و رویـــای ِ یک بــــوسه و هــم آغــــوشی

                                                        به تــــاراج می بــُرد زنــــانگی هایش را

امــا امـــ ــروز ...

نه از آن احســـــــــــــاس ها  خبـــری ست

                         و نه دیگــر عشــق و دوســت داشتـــن بــرایش معـنــاییدارد

ایــن روزهــــا

                                              اَدای ِ آدم هـــــای ِ با احســــاس را در مـــی آوَرَم

امــــا ...

            احســـاس هـایم خفتــــه اند

                                      به خــــــــــواب رفتـــه اند

                                                خــوابی به بلنـــ ــدانی ِ یکـــ خــواب ِ زمستـــانی

شـــاید هــَم

            خــوابی به بلنـــ ـدای ِ خـــواب ِ اصحـــاب کهــف

که بــرای ِ بیـــداری اش عُمـــر ِ مــن

                                                            کفــــاف ِ سیصـــد ســال را نمی دهـــَد

بگــذار آدم هــا فکــر کننــد

                  مــن همــان دختــــر ِ با احســاس ِ دیـــروزم

امــا ...

            تنهـــا مــن می دانـــم و خــــدایم

    

                                                                که در ایــن دل چـه می گـــذَرَد

 

پ.ن: دلنوشته ای از فاطیما


+ تاریخ | شنبه 94/11/10ساعت | 5:12 عصر نویسنده | عسل | نظر

دلم برای تو تنگ است

و این را نمیتوانم بگویم

مثل نسیم که هر روز صورت پنجره را 

نوازش میکند و حرفی نمیزند

مثل مهتاب که هر شب از کنار ماه میگذرد

و سکوت میکند

مثل ستاره

مثل یاس ها

مثل بنفشه ها

دلم برای تو تنگ است

و این را به خود تو هم نمیتوانم بگویم

ان قدر دوری از من

که دیگر دست ارزوهایم به تو نخواهد رسید

دلم برای تو تنگ است

برای چشم هایت

به وقت دلتنگی

برای دوست داستنت

به وقت خستگی

دلم برای تو تنگ است

برای دست هایت

که سهم دست هایم  نشد

برای اغوشت

که پناه خستگی هایم نشد

برای بوسه هایت

برای نوازش هایت

برای...

دلم برای تو تنگ است

و این را به خــــــــدا هم نمیتوانم بگویم

چرا که تو ممنو عــه ای

خواستنت

داشتنت

حتی به نام صدا کردنت

حتی دلتنگـــ شدن برایت

ممنـــوع است

و این نهایت ویرانی ست

برای من

که دیر تو را پیدا کردم

و زود از دستت دادم

و برای تویی که سال هاست دیر کرده ای

دلم برای تو تنگ است

و این را تنها عاشقان ممنوعه میفهمند

تو ای ممنوعه ترین

دلم برای تو

برای عطر تنت

برای عاشقانه های ارام

همیشه تنگ خواهد شد

با این همه

نسیم می وزد

مهتاب نور می پاشد

ستاره ها چشمک می زنند

یاس ها و بنفشه ها می رویند

و من نیز به زندگی

ادامـــــــــــه می دهم

اما....

دنیا به من اموخت

اینجــا تنهـــــــــایی

سکــانس اخـــر تمام عاشقانه هاست

 

 

[دلنوشته : فاطیما]

 

 


+ تاریخ | یکشنبه 94/9/8ساعت | 5:32 عصر نویسنده | عسل | نظر

تو نیستی و من
تا جنون

تا مرزِ نبودن
تا رها شدن از هر چه که رنگ هوشیار ی دارد

تا سقوط
تنها یک قدم فاصله دارم

تو نیستی و من
دلگیر از کسانی که بی خبر می میرند

بی خبر می میرم
مثلِ غریبی که دل به هیچ آشنائی ندارد

با خودم به هم می زنم
مثلِ مسافری که یقینی به رسیدن ندارد

فاتحه ی هر چیزِ آبادی را خوانده ام
تو نیستی و من

به هوایِ تو
سر می زنم به تک تکِ مسافر خانه های این شهر

احساس می کنم
همه غریبه ها بویی از تو دارند!
...

راحت ترین راه را تو انتخاب کردی:
نبودن ...
کوتاهترین راه را من:
جنون... .

 


+ تاریخ | چهارشنبه 94/8/27ساعت | 1:39 صبح نویسنده | عسل | نظر

قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ

قالب وبلاگ

سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
.
Time spent here:
کد جاوا در قالبسرا